भावनाहरू र भावनाहरू

युवाको साथीको साथ एक मौका मिल्दो, जसलाई हामीले लामो समयदेखि हराएका छौं; सडकमा आकस्मिक; एक अपरिचित दर्शकहरूलाई बोल्ने; बच्चाको मुखबाट लामो "वा" पहिलो "आमा" वा "पिता" लामो समयदेखि धेरै घटनाहरू हाम्रो भावनाहरू बढाउँछन्। हामी तिनीहरूबाट शंकास्पद देख्न डराउँछौं, उनीहरूको शर्मिला हुन्छन्, आफैलाई रोक्न र सोच्नुहोस् कि हामी तिनीहरूलाई नियन्त्रणमा राख्छौं। अनि अझै भावनाहरु अब र फेरि लेउन्।

डबल मानकहरू

सायद तथ्य यो हो कि हामी एक समाजमा हुर्क्यौं जहाँ कसैको भावनालाई नियन्त्रण गर्ने क्षमता - "आफैलाई नियन्त्रण गर्न" - सधैँ सर्वोच्च मानिन्छ। सतर्कता, अलर्ट गार्डको रूपमा, लगातार हामीलाई सम्झाउँछ: यो पनि भावनात्मक रूपमा व्यवहार गर्न सही छैन, तपाईं खुसीसाथ आफ्नो क्रोध देखाउन सक्नुहुन्न, तपाईलाई आफ्नो डर लुकाउन, उत्साह र पनि आनन्द चाहिन्छ। कुनै पनि बलियो भावुक प्रतिक्रियाले अनुपयुक्त, हास्यास्पद, भित्ता भइरहेको जस्तो लाग्छ र हाम्रो कमजोरीको निष्कर्षको रूपमा बुझ्न सकिन्छ। त्यहाँ धेरै अपवादहरू छैनन्: यो धेरै व्यक्तिहरूले जुन केहि परिस्थितिहरूमा हुने भयो भने अनुभव वा चिन्ता हो। त्यसोभए, यो प्राकृतिक कुरा हो कि एक साथ चिच्याउने र फुटबल स्टेडियममा नलगाउने र एक टिभि स्क्रिनमा सहानुभूति संग एक साथ, जसमा सुनामी लहरले शान्त बीचको समुद्र तट सफा गर्छ। तर, भन्नुहोस्, पदोन्नतिको अवसरमा कार्यालयमा नृत्य, यसलाई हल्का राख्न, स्वीकार नगरिएको छैन - किनभने यो स्वीकार नगरिएको र खुसीसाथ उनीहरूको शोक अनुभव गरिरहेको छैन।

कठिन आत्मसंयमले हाम्रो लागि एक निश्चित मनोवैज्ञानिक सान्त्वना सिर्जना गर्दछ: भावनाहरूको अनुकरणित अभिव्यक्तिहरूलाई प्रभावकारी राज्यहरू (बलियो छोटो-समय भावनात्मक अनुभव) कोमल र यसलाई विनियमित पार्दछ। तर एकै समयमा आत्म-नियन्त्रणले निराशाको कारण बनाउँछ, हामी कस्तो महसुस गर्छौं र हामी कसरी व्यवहार गर्छौं भन्ने एक खतरनाक अंतर सिर्जना गर्दछौं।

जो मान्छे को लागि आफ्नो भावनात्मक बाधाहरु छ, कहिलेकाहीँ चमत्कारिक गोलीको मदत संग "डूब" को प्रयास गर्नुहोस्। धेरैले आफ्नै विचारमा आफूलाई दोषी आमाबाबुको अत्यधिक संवेदनशीलता, जसले "गलत" तिनीहरूलाई उठाए। तर ती र अरुहरू हाम्रो जीवनको लागि भावनाहरूको अभिव्यक्ति कसरी महत्त्वपूर्ण छ भनेर थाहा छैन वा बिर्सन। उनीहरूको लागि धन्यवाद, हामी हाम्रो साँचो "म" व्यक्त गर्दछौं र अन्य मानिसहरूलाई स्पष्ट हुन्छु। यसको अतिरिक्त, हाम्रो जीवनको लागि भावनाहरू आवश्यक छन्। चार्ल्स डार्विनले पहिला सुझाव दिए कि भावनाको अभिव्यक्ति विकासवादी-जैविक महत्व हो। जन्मेको कुनै पनि जनावरले भावनाको साथ स्वीकृत गरेको छ जुन अर्को परिमार्जनको बारेमा जानकारी बताउँदछ, कठिन परिस्थितिमा, बिना सोच बिना सहकार्य गर्न मद्दत गर्दछ। यस अर्थमा, हाम्रा भावनाहरूलाई रोक्न, हामीले शाब्दिक रूपमा जोखिममा राख्यौं, किनकि प्रत्येकले आफ्नै विशेष भूमिका खेल्छ।

डर


हामीलाई एक वास्तविक वा कल्पना खतराको बारेमा जानकारी दिन्छ। उहाँ अहिले हाम्रो जीवनको लागि के महत्त्वपूर्ण छ भनेर जान्छ। डर न केवल जानकारी लिन्छ, तर शरीरले आदेशहरू दिन्छ: यो रगतलाई खुट्टालाई डोऱ्याउँछ, यदि आवश्यक छ भने, वा टाउकोमा भने, यदि सोच्न आवश्यक छ भने। एक नियमको रूपमा, डरले हाम्रो ऊर्जालाई जोगाउँछ, यद्यपि कहिलेकाहीं यसको प्रभाव विपरीत हुन उत्प्रेरित हुन्छ: हामी एक विशेष परिस्थितिमा कसरी प्रगति गर्ने निर्णय गर्छौं, यसले हामीलाई पक्षाघात गर्छ।

क्रोध


कहिलेकाहिँ हिंसा संग भ्रमित हुन्छ, जसलाई उसले प्रहार गर्न सक्छ। सामान्यतया, यो भावनाले व्यक्तिलाई समात्न दिन्छ जब उनीहरूले गम्भीरतापूर्वक लिइएनन् (र केहि मानिसहरू लगातार यस भावनाको साथ रहन्छन्)। तर रिस हुन सक्छ र उपयोगी हुन सक्छ: यसले रक्तचापमा हार्मोनको रिहाई (एड्रेनालेन समेत) को रिहाई दिन्छ, र उनीहरूले, ऊर्जाको शक्तिशाली स्प्लाट प्रदान गर्दछ। अनि त्यसपछि हामी आफ्नो बल महसुस गर्छौं, हामी साहस र आत्मविश्वास महसुस गर्दछौं। यसबाहेक, क्रोधले हामीलाई बताउँछ कि हामी एक बिन्दुमा आएका छौं जुन हामी आफैले नियन्त्रण गर्न रोक्न सक्छौं - एक अर्थमा, यसले हिंसाको अभिव्यक्तिलाई प्रतिस्थापन गर्दछ।

घोर


हानिको अनुभव गर्न भाग्न मद्दत गर्दछ (एक नजिकको व्यक्ति, आफ्नै गुणमा केहि विशेषताहरू ...) र जीवनको ऊर्जा फर्काउँछ। यसले तपाईंलाई "आफैलाई पराजित गर्दछ" लाई क्षति पुर्याउँछ र फेरि के गरिरहेको अर्थको हराएको अर्थ पत्ता लगाउन अनुमति दिन्छ। साथै, दु: खको अनुभवले अन्य मानिसहरूलाई सहानुभूति र ध्यान दिन्छ - र हामी अझ बढी सुरक्षित महसुस गर्दछौं।

जय


सबैभन्दा मनपर्दो भावना। यो त्यो हार्मोन रिहाई उत्तेजित ऊर्जा को अधिकतम मात्रा, रिलीज है। हामी आत्मविश्वास महसुस गर्छौं, हाम्रो आफ्नै महत्व, स्वतन्त्रता, हामी महसुस गर्छौं कि हामी प्रेम र प्रिय छौं। आनन्दले चुम्बकको रूपमा कार्य गर्दछ: अरूलाई आकर्षित गर्न र हाम्रो भावनालाई सहयोग गर्न मद्दत गर्दछ। यो पनि थाहा छ कि एक मुस्कान र हँसी शरीर को प्रतिरक्षा रक्षा को बढावा, एक व्यावहारिक प्रभाव छ।

मन र भावनाहरू

भावनाहरूको अर्को महत्त्वपूर्ण फाइदा हो कि उनीहरूले हामीलाई स्मार्ट बनाउछन्। लामो समयको लागि, केहि अर्थमा विज्ञानले तिनीहरूलाई मूल्यवृद्धि गरेको छ, सोच विचार अन्तर्गत राखिएको छ। आखिर, विकासको दृष्टिकोणबाट, "प्राणमान" पुरातन मनको गहराईमा भावनाहरू जन्मिएका थिए र जनावरहरूको अव्यवहारिक व्यवहारसँग सम्बन्धित छन्। मस्तिष्क कोर्टेक्स को नयाँ विभाग, जो विशेष रूप देखि होशियार सोच को प्रक्रियाहरु को लागी जिम्मेदार छन्, पछि धेरै दिखाई दिए। तर आज यो थाहा छ कि यसको शुद्ध रूप मा दिमाग अवस्थित छैन - यो भावनाहरु द्वारा पोषण गरिन्छ। अमेरिकी न्युरोलोजिस्ट एन्टोनियो दमोसियो साबित भयो कि ज्ञान, जुन भावनाहरु संग छैन, बाँचेको हुन्छ, र एक भावनात्मक ठंडा व्यक्ति सक्षम भएन, उदाहरणका लागि, उनीहरूको गल्तीबाट सिक्न। यो रोचक छ कि बच्चाहरु र वयस्कों लाई एक सकारात्मक र पर्याप्त मजबूत भावनात्मक आवेग को पृष्ठभूमि को बिरुद्ध केहि केहि नया जान्छ र सम्झना हो, जो figuratively बोलते हो, तंत्रिका कनेक्शन को एक नयाँ क्षेत्र को दरवाजा खोलता छ।

भावना बिना भावना पनि अवस्थित छैन। हरेक शब्द, हाम्रो इशारा, गन्ध, स्वाद, छवि द्वारा हाम्रो द्वारा भावना "तुरुन्त" छ। भावनाहरू बिना, हामी मिसिनहरूमा परिणत गर्छौं र बेरोजगार अस्तित्व तान्छौं।

मनोवैज्ञानिक डैनियल गोलेमन (ड्यानियल गोलेमन) ने "भावनात्मक बुद्धि" को वैज्ञानिक अवधारणा को परिचय दिए। उहाँ निष्कर्षमा पुग्नुभयो कि हाम्रो व्यक्तिगत सफलता इक्विटी, इकोमिकिक गुणांक (EQ) को रूप मा, बौद्धिक विकासको सूचकांकमा धेरै हुँदैन। प्रयोगका डेटाहरूको आधारमा उनले प्रमाणित गरे कि व्यावसायिक वातावरणमा सबैभन्दा सफल विभिन्न प्रकारका डिप्लोमा संग विशेषज्ञ छैनन्, तर जो मूल्यवान मानव गुणहरू हुन्छन् - उनीहरूको भावनालाई विश्लेषण गर्ने र आफ्नै र अरूको भावनाहरू व्यवस्थापन गर्ने क्षमता। जब यस्तो व्यक्ति, उदाहरणका लागि, तिनीहरूलाई समस्या समाधान गर्न मद्दत गरिएको छ, त्यसपछि अरूलाई तत्काल प्रतिक्रिया दिनुहोस्, जबकि "भावनात्मक असक्षम" (कम EQ सँग) उनीहरूको अनुरोधको जवाफ दिन केही दिन लाग्न सक्छ ...

अनौठो आवाज

भावनाहरूले हामीलाई बारेमा वा हामी के गर्दै छन् भन्ने बारे सबै भन्दा महत्त्वपूर्ण जानकारी बताउँछ, र त्यसैले तिनीहरू विश्वास गर्नुपर्दछ, उनीहरूको कुरा सुन्नुहोस् र तिनीहरूमा भरोसा राख्नुपर्छ। पहिलो नजरमा यो देखिन्छ कि त्यस्तो अस्तित्वले हामीमध्ये धेरैको व्यक्तिगत अनुभवको विरोध गर्दछ: एक पटक भन्दा बढी हामी गलत थिए, भावनाका अवसरमा हिँडिरहन्छ। सबैभन्दा ठूलो जर्मन दार्शनिक मैक्स स्केलर (मैक्स स्केलर) ले दुई प्रकारका भावनाहरूको अस्तित्वले यो विरोधाभास बताउनुभयो। एकै ओर, सम्पर्क भावनाहरू छन्, स्पर्शको एक तंत्र जस्तै। जब हामीले आनन्द महसुस गर्छौं, हामी अझ राम्रो महसुस गर्छौं, हामी आराम गर्न सक्छौं, हामी कम चिन्तित छौं, यसको अर्थ हामीले "अधिक जीवन" अनुभव गर्न सक्षम छौं। यदि केहि अपसेट वा एङ्गर्स गर्छौं, हामी लगभग शारीरिक रूपमा महसुस गर्छौं कि हामी स्वास्थ्य, ऊर्जाबाट बञ्चित छौं - "जीवनको अंश"। सम्पर्क भावनाले मेरो स्वास्थ्य, मेरो जीवनको लागि के हुने हो अस्तित्वको महत्वको बारेमा महत्त्वपूर्ण जानकारी दिन्छ। तर यस्ता भावनाहरू (प्रायः बचपनबाट आउँदै) मा निर्णय लिनु हुँदैन, यसलाई हटाउन सक्षम हुनु आवश्यक छ, तिनीहरूलाई कोष्ठमा राख्नुहोस्।

तर त्यहाँ अर्को प्रकारको भावना छ - टाढाका भावनाहरू। तिनीहरूसँग हाम्रो वर्तमान अवस्थाको सीधा सम्बन्ध छैन, तर तिनीहरू अन्य व्यक्तिको बारेमा धेरै महत्त्वपूर्ण कुरा गर्छन्। यो सबैलाई ज्ञात एक सहज भावना हो। यो हामी हामीलाई एक प्रिय प्रेम सोध्न को लागी संकेत गर्दछ: "के तिमीसँग के भयो?" वा अर्डर: "हामीले तुरुन्तै घर फर्काउनु पर्छ!" तिनीहरूले हामीलाई दूर भावनाहरू सुन्न सिकाउँदैनन्, तर उनीहरूलाई हामीलाई मानिसहरूको समूहको वातावरणलाई तुरुन्तै मूल्यांकन गर्न अनुमति दिन्छ, अन्तर्क्रिया वा अवस्था। यदि तपाईं आफ्नो जीवनमा फर्कनुहुन्छ भने, तपाईले ध्यान दिनुहुनेछ कि यो सबै भन्दा महत्त्वपूर्ण र सही निर्णयहरू बनाइएको छ, एक स्वभावमा निर्भर गर्दछ: तर्कसंगत व्याख्याहरू सामान्यतया पछि आउँछ।

तपाईँका भावनाहरूमा भरोसा गर्न सकिन्छ र पढाइलाई प्रशिक्षण दिन सकिन्छ। यो केवल महत्त्वपूर्ण छ कि सम्पर्क भावनाहरु लाई भ्रमित गर्न को लागी हामी व्यक्ति मा अन्य व्यक्ति को बारे मा दूरस्थ मान्छे संग, व्यक्ति मा संचार गर्न को लागी छैन।

उच्च वोल्टेज

जब अनुभवहरूको बल निकै ठूलो छ, हामीसँग मनोवैज्ञानिक सुरक्षाको तन्त्र छ। - हामी र अरू केही महसुस गर्दैनौं। अवसाद, बेहुली, बेवकूफ - त्यसैले यो बाहिरबाट हेर्छ, र भित्रबाट व्यक्तिले अब अन्धकारको साथ जस्तो लाग्दैन। दबाइ ("बिर्सिएको") भावनाहरू हामी शारीरिक संवेदनामा परिणत गर्दछौं, भावनात्मक अनुभवको बीच सम्बन्ध मेटाउन र यसको कारणले गर्दा।

कहिलेकाहीँ भावनाहरूले उनीहरूको विरूद्ध रूप लिन्छन्। कहिलेकाहीँ सद्भावपूर्ण उत्साहमा व्यक्त गरिएको दुःख; आनन्द - आँसू मा; कहिलेकाहिँ हामी ठूलो स्वरमा हँसिरहेका थियौं - यदि केवल निराशाले हामीलाई कुच्याउँदैन। मनोवैज्ञानिक रक्षाको तवरमा हाम्रो मानसिक र शारीरिक शक्तिहरू कम हुन्छ र लगभग सधैँ प्रभावकारी हुन नसक्ने हुन्छ: केही बिंदुमा साँचो भावनाहरूले हामीलाई मार्छ र हामीलाई जोगाउँछ। ती व्यक्तिहरूले पनि आफ्नो भावनाहरू सफलतापूर्वक लुकाउने, तिनीहरूको दबाबको अधीनमा छन्। तपाईं चित्र हँसी गर्न सक्नुहुन्छ, क्रोध खेल्नुहोस्, तपाईंका साँचो भावनाहरू झल्काउनुहोस्, तर तपाईं सधैं सदाको लागि बहस गर्न सक्नुहुन्न: छिटो वा पछि तिनीहरू बाहिर आउनेछन्। त्यसोभए उनीहरू तिनीहरूका रूपमा लिन सक्नु राम्रो छ।

इन्द्रको लागि व्यायाम गर्नुहोस्

तपाईं द्रुत-मकवानित वा सम्भावनापूर्ण, कुख्यात हुनुहुन्छ, वा डरले पक्षाघात गर्दैछौं ... केहि सरल अभ्यासहरू गर्ने प्रयास गर्नुहोस् जुन तपाईंको भावनाहरूलाई सहयोग गर्न मद्दत गर्नेछ।

तपाईं एकीकृत हुनुहुन्न

तपाईं फिर्ता राख्नुहुन्छ, आफैलाई न न रिस र नम्रता व्यक्त गर्न अनुमति नदिनुहोस् ... तपाईंको व्यवहारको उद्देश्य हो कि यो पहिचान गर्न सजिलो छैन। बाटो बाहिर "तपाईंको" चल्न "आफ्नो भावनालाई जारी गर्न को लागी।

1. इशाराहरू द्वारा भावना व्यक्त गर्न प्रयास गर्नुहोस्।
शब्दहरू महत्त्वपूर्ण छन्, तर हाम्रो भावनाहरु मध्ये 9 0% अनुहार भाव, शरीर द्वारा व्यक्त गरिएको छ। मुस्कुराउने, खुट्टा, इशाराहरू - क्यान्सरको एक सरल छाया पनि पनि लामो भाषण भन्दा बढी के हुँदैछ हाम्रो दृष्टिकोणको बारेमा बोल्छ ...

2. भावनाहरूको अस्तित्वलाई पहिचान गर्नुहोस्।
यदि एक बच्चा ब्वाँसो डरलाग्दो छ भने, उहाँलाई बेवास्ता गर्न बेकार छ कि हाम्रो जंगलहरूमा तिनीहरू फेला परेनन्। आफ्ना भावनाहरू स्वीकार्दै आमाबाबुले यस्तो प्रश्न गर्न सक्छन्: "म शान्त गर्न के गर्न सक्छु?" डरलाग्दो शर्म नगर्ने हो, कसैले डरलाग्दो हुँदैन। हाम्रो कुनै पनि खतरनाक खतरनाक छैनन्, तिनीहरू हाम्रो सहयोगी हुन्, जसबाट हामी निरन्तर गद्दा चालको पर्खाइमा पर्दैन।

3. डायरी राख्नुहोस्।
यो मित्रको साथ तपाईंको भावना साझा गर्दैछ। यस्तो लिखित कथाले बिर्सिएका भावनाहरूलाई सम्झन मद्दत गर्दछ, तिनीहरूको बारेमा सोच्नुहोस्, तिनीहरूको वरिपरिको मनोवृत्ति विकास गर्नुहोस्।

तपाईं डरले पनीरहेका छन्

उच्च "दाँत" (त्यो हार, हारमा हानि र अधिक जित्नको लागि इनाम ठूलो छ), अधिक तपाईं घृणा गर्दछ। तपाईं विफलताको धेरै डरलाग्दो छ कि तपाईं मानसिक रूपमा सबैभन्दा अपमानजनक परिदृश्यहरू ड्राइंग गर्दै हुनुहुन्छ र तपाईंका हातहरू गिरिरहेका छन्। बाटो तपाईंको भावनाहरू महसुस गर्न र इच्छाको "पक्षाघात" लाई हटाउनको लागि हो।

1. अतीतमा एक अवस्था खोज्नुहोस् जुन तपाईंको दिमागमा आतंकको क्षणमा पप हुन्छ।
उहाँ कसलाई डरलाग्दो जस्तो देखिन्छ? सम्भवतः शिक्षकले तपाईलाई बचपनमा अत्याचार गरेको छ, वा एक छिमेकीले कसलाई पास गरेन? प्रत्येक तनावपूर्ण अवस्थाले हामीलाई जीवनको पहिलो छ वर्षमा प्रायः अतीतमा अनुभव गरेको सम्झनामा सम्झाउँछ। अनि फेरि डरको महसुस गर्छौं जुन हामीले विजय प्राप्त गर्न सकेनौं।

2. ठीक सास फेर्न।
आफ्नो सास फेर्न आफ्नो ध्यान बढाउनुहोस्: घुमाउनुहोस् विस्तार गर्नुहोस् र सासहरूलाई तपाईंको भित्री अनुभूतिलाई बेवास्ता गर्न छोटो पार्नुहोस्।

3. तपाईंको सफलताहरू सम्झनुहोस्।
उदाहरणको लागि, कसरी राम्रो तरिकाले तपाइँले परीक्षा पार गर्नुभयो वा मित्रलाई टेनिस सेट जित्नुभयो। अतीतका सफलता र खुशीको सम्बद्ध भावनाहरूमा आधारित, तपाईं अप्रत्याशित घटनाहरूको विनाशकारी परिदृश्यहरू हेर्न चाहानुहुन्छ।

परीक्षाको लागि तयारी गर्नुहोस्।
कार्यक्रमको सम्भावित भिन्नतालाई विचार गर्नुहोस्, तपाइँलाई कुनै पनि अवस्थामा प्राप्त गर्न चाहानुहुन्छ, र तपाइँले के गर्न सक्नुहुनेछ ... यसले तपाईंलाई आफ्नो भावनालाई नियन्त्रण गर्न मद्दत गर्नेछ।

5. अन्तर्वार्तामा हेर्नुहोस्, तर सीधा आँखामा, तर तिनीहरू बीचको बिन्दुमा।
तपाईले के भन्न सक्नुहुन्छ मा ध्यान केन्द्रित गर्न सक्नुहुन्छ, र उहाँका आँखामा के पढ्नु भएको छैन ...

तपाईं तातो थियौं

बाटो तपाईंको भावनाहरू गर्न र संघर्षको अवस्था व्यवस्थापन गर्न सिक्नु हो।

1. दावी संकलन नगर्नुहोस्।
अधिक तपाईले तिनीहरूलाई आफैंमा भण्डार गर्नुहुन्छ, र अधिक तपाईं खोने जोखिम। तपाईंको दाबी बोल्दै, तपाई आफैंलाई सहयोग पुर्याउन नराम्रो क्रोधबाट बचाउन मद्दत गर्नुहुन्छ।

2. तपाईंको भावनालाई स्पष्ट रूपमा बुझ्न सिक्नुहोस्।
महसुस गर्नुहोला कि तपाईं दुर्व्यवहार गर्नुहुन्छ। उजुरी वा दोष लगाउने बिना, खुल्ला रूपमा भन्नुहोस्: "मेरो काममा समस्या छ, म खराब छु र के गर्ने छैन।"

3. रोक्नुहोस्।
मस्तिष्कले निर्णय गर्नको लागि समय चाहिन्छ र अवस्थाको नियन्त्रण लिन्छ। सौर प्क्सक्स आराम गर्नुहोस्: गहिरो सास लिनुहोस्, केहि सेकेन्डको लागि सास राख्नुहोस्, घुमाउनुहोस् र फेरि सास फेर्न अघि पर्खनुहोस्। समय समयमा, आफ्नो आँखा 2-3 सेकेन्डको बन्द गर्नुहोस्: भिजुअल संकेतहरू बन्द गर्दा भोल्टेज घटाउँदछ।

4. विधि "X, Y, Z"।
अमेरिकी मनोचिकित्सक हिम गिन्टोले योजनामा ​​आफ्नो बयान निर्माण गर्ने सल्लाह दिए: "जब तपाईंले (X) गर्नुभयो, मैले महसुस गरे (ए) वाई, र त्यस समयमा म तपाईलाई (ए) जे गर्न चाहन्छु" उदाहरणका लागि: "तपाईंले मलाई ढिलाइको कारणले गर्दा मलाई दोषी लाग्यो। तपाईं मलाई राम्रोसँग गाँस्न चाहनु भएको थियो। "

5. तपाईंको सहायता हात हटाउनुहोस्।
आक्रामकतालाई प्रतिक्रिया दिँदै अघि "आक्रामक" सोध्नुहोस्: "के तपाईंसँग केही गल्ती छ?" वा तिनलाई एक ट्राउको प्रस्ताव गर्नुहोस्: "म तंत्रिका लाग्न थालेँ, चलो पज गरिरहेछु, ठिकै छु"।

तपाईं सम्क्षेपण हुनुहुन्छ

तपाईं समान रूपमा भावनात्मक प्रतिक्रिया र महत्त्वपूर्ण टिप्पणीहरू, र प्रशंसा गर्न। बाटो बाहिर मान्छेसँग सन्तुलन सम्बन्ध स्थापित गर्ने तरिका हो।

1. आफैलाई भुइँमा नगर्नुहोस्।
तपाईका बारे अरूलाई के सोच्ने बारे चिन्ताजनक हुनुहुन्छ। "आफूलाई" छुट्याएर आफैलाई छोटो र सहानुभूति देखाउनुहोस् (समानुभूति)। आफैलाई अर्को व्यक्तिको जूतामा राख्नुहोस्। उसले के सोच्दैछ? के के गरिरहेको छ? दृश्यको कोणमा यस्तो परिवर्तनले रिटेल रणनीति परिवर्तन गर्न मद्दत गर्दछ।

2. सबैको लागि तपाईंलाई प्रेम गर्ने प्रयास नगर्नुहोस्।
कहिलेकाहीं तपाईंले मौका लिनुपर्छ र कसैलाई तपाईंको कार्यहरू मनपर्दैन भन्ने कुरामा सहमत हुनुपर्दछ, तर कसैले जीवन जटिल पार्छ। प्रतिद्वंद्वी, एन्टिपैथी, अक्षरहरूको असंगतता को प्रकट देखि बचने को लागि यो असंभव छ। स्पष्ट तपाईं यस बारे जान्दछन्, सजिलो यो यो स्वीकार गर्न को लागी हुनेछ, र अर्को यो तपाईंलाई धोका दिने कठिन हुनेछ।

3. "ट्रिगर" अवस्थाहरू फेला पार्न प्रयास गर्नुहोस्।
परिस्थितियों को एक सूची बनाउनुहोस् जसमा तपाईं विशेष गरी हानिकारक हुनुहुन्छ, र शब्दहरू जसले अपर्याप्त व्यवहारलाई प्रहार गर्दछ। तिनीहरूसँग फेरि सामना गरिसकेपछि, तपाईं तिनीहरूलाई सिक्न सक्नुहुन्छ र हराउनुहुन्न।

4. पूर्वानुमान भविष्यवाणीबाट बच्नुहोस्।
म आफैलाई अप्ठ्यारोमा अपील गर्न ("मलाई एक क्यारियर चाहिन्छ!") वा एक सानो टोन ("मलाई निश्चित छ कि म सबै मेरो जीवन एक (को लागि) बाँच्नेछु ...") तपाईंले लाभ गर्नुहुन्न: तपाईलाई तपाईका समस्याहरूको लागि अपराधको बोझ महसुस गर्नुहुन्छ, र यसले तपाईंलाई कमजोर बनाउँछ। जीवनशैली र विजयलाई विजय प्रदान गर्दैन।