एस्पर्गर सिन्ड्रोम स्वतन्त्रताको रूपलाई बुझाउँछ, कम से कम, यो कसरी चिकित्सा साहित्यमा नामित गरिएको छ। यो डिसिशनले प्रायः बचपनमा, 4 बर्ष र 11 वर्षको उमेरमा निदान गरेको छ। यो भनिएको छ कि एस्पेरगर सिन्ड्रोमले अनुचित सामाजिक व्यवहारको साथ साथै संचारको गैर-मानक रवैयामा विश्वको व्यक्तिको धारणामा व्यक्त गरेको छ। यस विकार गर्ने व्यक्तिहरूले तीन क्षेत्रमा केहि समस्याहरू अनुभव गर्छन्: सामाजिक सञ्चार, सामाजिक कल्पना र सामाजिक सम्बन्ध।
पहिलो नजर निर्धारण गर्न एक व्यक्ति जो एस्पर्गरको सिन्ड्रोमबाट ग्रस्त हुन्छ वा, जसलाई यसलाई "ओटिज्म स्पेक्ट्रम विकार" भनिन्छ, लगभग असम्भव छ। यी मानिसहरूसँग कुनै पनि अनावश्यक असामान्यताहरू छैनन्, तपाइँ केवल संचारको प्रक्रियामा मात्र रोगको उपस्थिति देख्न सक्नुहुन्छ। चिकित्सा स्रोतहरूमा, यो सिंड्रोम सामाजिक अन्तरक्रियाको उल्लङ्घनको रूपमा वर्गीकृत गरिन्छ, जसले प्रत्यक्ष रूपमा व्यक्तिको सामान्य कार्यलाई आफ्नो जीवनको प्रक्रियामा असर गर्छ।
मुख्य कठिनाइहरू
यो जान्न आवश्यक छ कि एस्पर्गरको सिंड्रोमले पीडित व्यक्तिहरूलाई उनीहरूको इष्टतम परिस्थिति सिर्जना गर्न पूर्णतया सामान्य र पूर्ण जीवनको नेतृत्व गर्न सक्छ। यद्यपि केही वैज्ञानिकहरूले विश्वास गर्छन् कि सिन्ड्रोमले अल्पवादको साथ सामान्यमा धेरै हुन सक्छ, किनकि एस्पर्गरको सिन्ड्रोमका व्यक्तिहरूले मानसिक रूपमा खारेज गरेका हुन्छन्, सामान्य चित्रले देखाएको छ कि यस विकारले सामाजिक अन्तरक्रियाको अवरोधसँग सम्बन्धित छ। धेरै व्यक्ति जसले बच्चाको रूपमा एस्पेरबर्गको सिन्ड्रोमको निदान गरेको छ, तिनीहरू वृद्ध हुन्थे, समाजमा जीवन बिताउन र बढी लक्षण पृष्ठभूमिमा पराजित गर्न अधिक अनुकूलन।
वास्तवमा, यस्ता व्यक्तिहरूको मुख्य समस्याहरू निम्न हुन्:
- सामाजिक कल्पनाको साथ कठिनाइहरू - उनीहरूले पूर्णतया बुझ्न सक्ने अन्य व्यक्तिहरू के हो भने, घटनाहरूको विकासको थप कोर्स कल्पना गर्न र साथ सम्बन्धको कल्पना गर्न सक्दैन, उनीहरूको अरूको विचार र भावनालाई व्याख्या गर्न गाह्रो छ। एस्पर्गरको सिन्ड्रोमका साथ मान्छे सबैको अर्थपूर्ण रूपमा बुझ्दछन्, मजाकहरूलाई प्रतिक्रिया नदिनुहोस् र स्थिर अभिव्यक्तिको अर्थ बुझ्दैन (वाक्यगत इकाइहरु र एथ्रोइज्मेन्स);
- सामाजिक अन्तरक्रियाको साथ कठिनाइहरू - यी व्यक्तिहरूले कुराकानी गर्न चाहन सक्छन्, तर तिनीहरूका बिरामीको कारण तिनीहरूले लगातार यस्तै समस्याहरूको सामना गरिरहेका छन्। तिनीहरूसँग मित्रतापूर्ण सम्बन्धहरू छन्, तिनीहरू सधैँ कुराकानीको समर्थन गर्न सक्दैनन्, तिनीहरू पूर्ण रूपमा अलग-अलग विषयमा कुरा गर्न वा अनुपयुक्त प्रश्नहरू सोध्न सक्छन्। प्रायः, एस्पर्गरको सिन्ड्रोमका साथमा अन्य व्यक्तिलाई अचानक र अर्को व्यक्तिको नजिक पुगेर, गलत व्यवहार गरी वा सबै कारणले बिना डिभाइस हुन नसक्दा अन्यलाई डरलाग्दो छ।
- सामाजिक सञ्चारको साथ कठिनाइहरू - यस्ता व्यक्तिहरूले सधै अनुहारको अभिव्यक्ति, आवाजको आवाज र अरू व्यक्तिको अभिनय बुझ्न सक्दैन। जब बोल्ने शब्दहरू बोल्न कठिन हुन्छन् (उदाहरणका लागि, वैज्ञानिक सर्तहरू) वा जटिल वाक्यहरू रचना गर्दा, तिनीहरू पूर्णतया तिनीहरूको अर्थ बुझ्न सक्दैनन्।
अन्यथा, यी व्यक्तिहरू एक धनी कल्पना, प्रतिभा र पनि उत्कृष्ट कलाकारहरू, डाक्टरहरू, वकीलहरू र यति हुन सक्छन्। प्रायः तिनीहरूको बुद्धिको स्तर अन्य, एकदम स्वस्थ मान्छे भन्दा कम छैन। कहिलेकाँही यो औसत भन्दा माथि एक स्तर पुग्छ। अधिकांश व्यक्तिहरु मा यस्तो मान्छे को भाषण कौशल अन्य मान्छे को कौशल देखि फरक छैन। यसको अतिरिक्त, एस्पेरबर्ग सिन्ड्रोम भएका व्यक्तिहरूले एक विशेष विषय वा घटनामा सुधार गर्न सक्छन् र यसलाई गहिराइ र गहिरो अध्ययन गर्न सक्छन्। उद्योगहरूमा जसमा स्वचालित कार्यहरू गर्न आवश्यक छ, दिन दिन नै उही दिनचर्या कार्य गरिरहेको छ, यस्तो व्यक्ति पनि सफल हुन सक्छ।
विशिष्ट विशेषताहरू
जो लोग "एस्पर्गर सिंड्रोम" को रूप मा निदान गरियो उनि अझै पनि केहि कारणों देखि भीड देखि चुने जा सकते हो, जसको लागि उनि केवल संचार को प्रक्रिया मा पहचाना छ। यी विशेषताहरूमा समावेश छ: निश्चित विषयको साथको आकर्षण, यस्तो एक शौकको उद्भव, जसमा एक व्यक्तिले आफ्नो सबै समय, एकत्रित गर्ने इच्छा, सनरी कठिनाईहरू (सनसनीहरू, दृष्टि, गन्ध र अन्य अर्थका अंगहरू), प्रेमको लागि र जीवनको निश्चित योजना बनाएको पाठ्यक्रम ।
पहिलो अवस्थामा, त्यस्तो यस्तो उत्साह नै बुद्धि र कौशल न केवल विकसित हुन सक्छ, तर सामाजिक सञ्जाल पनि स्थापना गर्न सक्छ, यदि एक व्यक्तिको शौक कम्तिमा मान्छे वा समाज संग कुनै पनि तरिकासँग जोडिएको छ। यो "निर्धारण" गहिरो अध्ययनमा विकास गर्न सक्छ, र पछि यो व्यवसायमा। एक निश्चित योजना र आदेश को प्यार को लागि, यो बस मान्छे को तनाव र डर देखि autistic विकार संग मान्छे को राहत सक्छ, किनकी उनि हामीलाई र दुनिया को एक अलग तरिका मा, आफ्नो आँखा संग र यो सबै भन्दा अधिक मामलाहरु मा डरलाग्दो लाग््छ।
संवेदी कठिनाइहरू आफैलाई अत्यधिक विकसित वा यसको विपरीत, अव्यवस्थित दृष्टि, गन्ध, सुन्नुमा प्रकट हुन सक्छ। उदाहरणका लागि, अति ठूलो आवाजहरू, उज्यालो रंगहरूले डर वा तनाव पैदा गर्न सक्छ। साथै यी मानिसहरूले आफ्नो शरीरको अनुभूतिको साथ कठिनाइहरूको अनुभव गर्छन्, उनीहरूले ठाउँमा राम्रोसँग राम्रो व्यवहार गर्दैनन्, तिनीहरू सधैं सहभागिता गर्दैनन् उनीहरूले अरूलाई कसरी नजिक जान सक्छन्। साथै, प्रायः ती व्यक्तिहरू जो सम्पर्कमा सहन सक्दैनन्, स्वतन्त्र विकार भएका व्यक्तिहरूले वास्तविक पीडाले यस्तो स्पर्शबाट अनुभव गर्न सक्दछन्।
के यो निको पार्नु सम्भव छ?
यो रोग प्रायः बचपन मा निदान गरिन्छ र व्यक्ति उनको जीवनभर उनको जीवन बिताउन बाध्य हुन्छ। कहिलेकाहीं मानिसहरू बढ्दै गर्दा केही लक्षणहरूबाट छुटकारा पाउँछन्, तर सिंड्रोमलाई पूर्णरुपमा उपचार गर्नु असम्भव छ। ड्रगहरू जुन मितिमा "निको पार्न सक्छ" अवस्थित छैन। यो केवल गैर-औषधीय विधिहरू प्रयोग गर्न सम्भव छ जुन उपचार हुनेछैन, तर स्वस्थ व्यक्तिको अवस्था नजिकको अवस्थामा एक व्यक्तिलाई समर्थन गर्न सक्षम हुनेछ। यी विधिहरूले एक व्यक्तिको जीवनको गुणस्तरमा सुधार गर्न सक्छ, र तिनलाई संचार कौशल र क्षमताहरू पनि विकास गर्न मद्दत गर्दछ। त्यस्ता तरिकाहरू समावेश छन्: संज्ञानात्मक-व्यवहार मनोचिकित्सा, फिजियोथेरेपीले आन्दोलनहरूको समन्वय सुधार गर्न, सामाजिक सङ्गठनको प्रशिक्षण गर्न। यदि आवश्यक भएमा, तनाव, अवसाद, न्यूरोसिस जस्तै संक्रामक रोगहरूको उपचार पनि गरिन्छ।