जीवन एक कमजोर र असाधारण कुरा हो। चाँडै वा पछि, सबैले परमेश्वरको सामु देखा पर्दछ, र त्यहाँ मृत्यु भन्दा बढी रहस्यमय र पौराणिक कथाहरू छैनन्। ईसाई धर्ममा मृत्यु र अंतिम संस्कारको संस्कारको साथ, थुप्रै लक्षणहरू र अन्धविश्वासहरू छन्। तिनीहरूको विविधता र अनुपालन नियम देश र यसको विशिष्ट क्षेत्रमा निर्भर छ। धेरै अवस्थामा, तिनीहरू केहि फरक पर्न सक्छन्, तर मजाकसँग सम्बन्धित धेरै स्वीकार्य सबै ईसाई विश्वासीहरूका लागि एक हो।
मुख्य व्यक्तिका लडाईहरूको संकेत
- संरक्षित गर्भवती महिलाहरु। गर्भावस्थाको बेला, महिलाहरु कुनै पनि तनावमा घृणित हुन्छन्। क्रियाकलाप र सम्बन्धित अनुभवहरू र चिन्ताहरूले नकारात्मक असर मात्र गर्भवती स्त्रीको मनोविज्ञानलाई प्रभावित गर्दैन, तर यसको भविष्य र भविष्यको भविष्य पनि। यसकारण, मृत अवस्थामा छ जहाँ घरमा गर्भवती महिलाहरु को रहन अवांछनीय छ। तर यदि अन्त्यमा उपस्थित हुन सक्दैन भने, त्यसो भए पहिले मृत अवस्थामा मृत्यु भएको महिलाले घर छोड्छ। यो विश्वास छ कि मृतकको आत्माले उनीसित एक जन्मजात बच्चाको आत्मा लिन सक्छ।
- तिनीहरूले बच्चाहरूको हेरचाह गरे। बच्चाको अनुहार र कमजोर अनुहार मृत्युको भारी ऊर्जाले असर गर्दैन। अंतिम संस्कार संस्कारको सम्पूर्ण प्रक्रियामा उनीहरूलाई अर्को घरको पछि लाग्न लगाइन्छ। यदि यो अवस्था देखापर्यो भने, वयस्कों को सख्त निगरानी को लागी कि बच्चा मृतक संग अकेले नहीं रहयो, ताश मा केहि नहीं ले सकता या राखयो, शोर र चिल्ला द्वारा अनुकरण को उल्लंघन नहीं गरे। बच्चाको यी र अन्य बेहोश कार्यहरू समस्या, बीमारी वा आफन्तहरूको मृत्यु पनि हुन सक्छ।
- विलाप गरिएको देखियो। मर्नु भएको व्यक्तिको लागि दुःख र दुःखको पीडा एक विशेष अवधि छ, ईसाईको परम्परा द्वारा निर्धारित। परम्परागत रूपमा, शोक एक वर्षसम्म रहन्छ। यस अवधिको समयमा मृत अवस्थामा पहेंलो घेराबन्दीको सम्बन्धमा महिलाहरूले कालो शलले आफ्ना टाउकोहरू छोडेका थिए, सम्पूर्ण परिवारले शोर समारोहहरूमा भाग लिंदैन र विवाह र पारिवारिक बिदाको अवसरमा मनाउँदैनन्। मजा, चाँडै एक प्रियको मृत्यु पछि आयोजित, दुखको प्रतिज्ञा, दुर्भाग्यवशको तार वा आफन्तका आफन्तको मृत्यु।
अंतिम संस्कार राति को तयारी र संचालन को समयमा हस्ताक्षर
- एक व्यक्ति को मृत्यु पछि, दर्पण र घर को सबै दर्पण सतहहरु घने कपडे संग लटकाए। दर्पण एक "जाल" मानिन्छ, जसमा न केवल मृतक को आत्मा को प्रतिबिंबित गर्न सकिन्छ, तर अर्को संसारमा जाने देखि पहिले अटक रहन सकिन्छ। दर्पण दर्पण चालीस दिन हुनुपर्छ, वा ती दिनहरूमा जब तिनीहरू मृतक सम्झन्छन्।
- मृतक धोने पछि पानी जादुई बलियो मानिन्छ र विकृति निर्देशनको लागि एक शक्तिशाली विशेषता हो। त्यसकारण, मृत शरीरको धोका पछि, पानी ठाउँमा हिँड्ने ठाउँहरूमा पानी खानुपर्छ, र साबुन, एक कङ्गन र अन्य वस्तुहरू जुन धुने प्रक्रियामा प्रयोग गरिएको थियो तामाङमा राखिन्छ।
- मृत अवस्थामा छ जहाँ घरमा, स्पाइस वा पाइन शाखाहरू ढोकामा राखिएका व्यक्तिहरूलाई मृत्युको ऊर्जाबाट जोगाउन मृतक को अन्तिम बाटो खर्च गर्न आउनेछ। सुईले नकारात्मक ऊर्जाको अन्वेषण गर्ने सम्पत्ति छ, र मानिसहरूले तिनीहरूको घरमा मृत्यु हुनेछैनन्।
- कुर्सियों, मल या बेंच, जो ताबूत खड़ा था, घर से बाहर मृतक को बारी के बाद, उल्टा बदल रहे हैं। तिनीहरू एक दिनमा तिनीहरूको सामान्य स्थितिमा फर्काउन सकिन्छ। त्यसैले मृतक को आत्मा कुनै ठाउँ छैन जसमा उहाँ फर्कन सक्नुहुनेछ। "कटौती" गर्न यो मृत्यु मा मृत्यु को ऊर्जा मा अक्ष को मदद मिलेगी, जो पनि एक दिन को लागि पनि झूठ चाहिए।
- मृतकका लागि घरको फ्लोर वसन्त पानीबाट धोएको छ ताकि मृत्युको आत्माले विशाल ऊर्जा संग परिसरबाट हटाउन सकिन्छ। टाढाको कुनामा अगाडि कोठामा सबै कोठाहरू फ्लश गर्नुहोस्। मृत्यु पनि घर फर्किंदैन भने, यदि मृत व्यक्तिले राईसँग सडक छिराउँछ।
- तपाईं कुनै र अर्को को अंतिम संस्कार प्रलोभनको सडक पार गर्न सक्नुहुन्न, जुन बाटोमा भेटिन्छ। यो मानिन्छ कि यो व्यक्ति जसले बिरामी र मर्छ, वा अन्य कारणको लागि जीवनलाई अलविदा भन्न सम्भव छ। यद्यपि, यदि यो नियम उल्लङ्घन गर्दैन भने, त्यसपछि बाटोमा भेट्नको लागि शोक एक राम्रो चिन्ह मानिन्छ र राम्रो किस्मतको प्रतिज्ञा गर्दछ।
- मृतकका आफन्तहरूले पृथ्वीको मुकुटको लागि तामाङको ढोकामा कब्रमा फ्याँक्नुपर्छ। यो अनुष्ठान जीवित र मृत ऊर्जा तोड्छ, र मृतक व्यक्तिको आफन्तले शान्ति पाउन। यो विश्वास गरिन्छ कि जब हातका आफन्तहरु र मित्रहरु लाई धरती को ताबूत को सतह को छून्छ, मृतक को आत्मा संधै शरीर संग हुनेछ।
- अंतिम संस्कार पछि, रूमालहरू जो आँसु पकाएर राखिएको छ, फेंकिएको छ, त्यसैले घरमा दुःख लाग्दैन। त्यसै कारणका लागि जङ्गलको किनारा हटाइयो। फर्केर घर फर्काउनु, दुःख, दुख र हातबाट हानिको दुखाइ पनि धोएको छ।