वयस्कों र बच्चाहरु मा भावनाहरु को अभिव्यक्ति मा अंतर

लगभग सबै वयस्कहरूले यो बलियो भावनाहरूको सामना गर्न मन पराउँछन्। गुस्सा वा दुखाइ, आनन्द वा प्रशंसा हो, यी भावनाहरूलाई नियन्त्रण गर्न सिक्नु रोजगारीको जीवनमा कुनै महत्त्वपूर्ण छैन।

बच्चाहरु लाई वयस्कों जस्तै धेरै भावनाहरु लाई पनि अनुभव गर्दछ। तिनीहरूको सीमित संज्ञानात्मक क्षमता र परिपक्वताको कमीले गर्दा, बालबालिकाहरू राम्ररी भावनाहरू व्यक्त गर्न गाह्रो हुन्छन्।

वयस्कहरूले आफ्ना भावनाहरू कसरी व्यक्त गर्ने र आकार कसरी सिक्न मद्दत गर्दछन्।

उमेर सूचकांकहरू दिइएका, वयस्कहरू र बच्चाहरूमा भावनाहरूको अभिव्यक्तिमा भिन्नता छन्।

भावनाहरू भित्री हृदय र आत्मा हुन्। जब हामी बच्चाहरु र वयस्कहरु को आँखा मा हेरौं, हामी उनको आत्मा देख्छौं।

उपहार दिइएको बच्चाहरू भावना र उत्साहबाट भरिएका छन्। भावनात्मक छोराछोरीहरू अक्सर निराश हुन सक्दछन् भने तिनीहरू निराश हुन्छन् वा अनैतिक ढंगले आफ्ना आमाबाबु, शिक्षक वा साथीहरूको व्यवहारमा महसुस गर्छन्।

धेरै वयस्कहरूले दया र दयाको सम्बन्धमा आफ्नो भावनाहरूलाई रोक्न र नियन्त्रण गर्न सक्षम छन्। निश्चित अवस्थाहरूको तिनीहरूको प्रतिक्रिया उनीहरूको बच्चा भन्दा बढी प्रभावकारी हुनेछ।

क्रोध

धेरै मानिसहरूको लागि काम तनावको प्रमुख स्रोत हुनसक्छ, र तनावले रिस उठाउन सक्छ। ओभरवर्क, सर्वोच्चहरूको माग र एक कर्मचारीको प्रगतिको कारण पनि ईर्ष्या गर्नु, टकरावको कारण हुन सक्छ। तर अधिकांश अवस्थामा, वयस्कहरू आफ्नो भावनाहरू व्यवस्थापन गर्न र थुप्रै परिस्थितिहरूमा समाधान सम्झौता गर्न सक्षम छन्। तिनीहरू धेरै रोजगारी भावनाहरूलाई रोक्न सक्षम छन् र तिनीहरूलाई नियन्त्रणबाट हटाउन रोक्न सक्षम छन्।

बालबालिकाहरू सधैं आफ्नो क्रोध नियन्त्रण गर्दैनन्, त्यसैले भावनाको अभिव्यक्ति अनियन्त्रित छ।

छोराछोरीमा रिसको लागी सबै कारणहरू वयस्कहरूले रिसको भावमा उनीहरूलाई मदत गर्न खोज्छन् र आफ्ना भावना व्यक्त गर्दा गुस्सा नगर्ने तरिकाहरू सिकाउँछन्।

क्रोधका भावनाहरूको अभिव्यक्तिमा विभेदहरू तथ्यमा छन् कि धेरै वयस्कोंले रिसाईस सजिलै संग रिस उठाउन सक्छ तर बच्चाहरु यस्ता भावनाहरुसँग सामना गर्न गाह्रो हुन्छन्।

भावनाहरू व्यवस्थापन गर्दै

आमाबाबुले उनीहरूलाई प्रभावकारी ढंगले आफ्ना छोराछोरीहरूलाई भावनाहरू व्यवस्थापन गर्न, उनीहरूलाई प्रक्रियामा सहयोग गर्न र तदनुसार आफ्नो भावना व्यक्त गर्न प्रशिक्षित गर्न सक्दछ। भविष्यमा बच्चाको लागि यो धेरै उपयोगी छ।

वयस्कों को विभिन्न स्थितियों को बारे मा बच्चाहरु संग कुरा गर्न को लागी केहि भावनाहरु को कारण हो र उनको भावनाहरु लाई बुझन को सिखाने को आवश्यकता हो।

तपाईंका बच्चाहरूको लागि एउटा उदाहरण बन्नुहोस्। आमाबाबुमा शैक्षणिक विधिहरू प्रयोग गरी भावनात्मक प्रबन्धहरूको बारेमा बढि जान्नुहोस्।

रोकावट वा असंतोष व्यक्त गर्ने एक सामान्य तरिका हो।

छोराछोरीले शारीरिक असुविधा वा दुखाइको कारण रोए। विच्छेदन चिल्लाएर प्रकट भएको छ वा बच्चालाई भित्री हुन सक्छ। वयस्कों भाषा संग आफ्नो असफलता व्यक्त गर्दछ, कहिले काँही slang को उपयोग गरेर।

खेल खेल्ने अनुशासन र आत्म-संगठनको लागि राम्रो उपकरण हो।

खेलले बच्चालाई अरूसँग कुराकानी गर्न र एक सामान्य लक्ष्यमा फोकस गर्न सिकाउन सक्छ।

वयस्कों को विपरीत, बच्चाहरु मौखिक रूप देखि धेरै भावनाहरु व्यक्त गर्न सक्षम छैनन्, किनकि उनि शब्दावली को कमी छैनन्।

आमाबाबु आफ्ना छोराछोरीको लागि नक्कलको एक शक्तिशाली उदाहरण हुन्। जिम्मेवार भावनात्मक व्यवस्थापनको अभ्यास तपाईंको बच्चालाई भावनाहरूलाई हस्तान्तरण गर्ने कला सिकाउनको एक महत्त्वपूर्ण भाग हो।

भावनाहरु को अनुहार अभिव्यक्ति को परिभाषित र व्याख्या गर्ने क्षमता मानव संचार र सामाजिक अन्तरक्रिया मा धेरै महत्त्वपूर्ण छ। छिमेक अभिव्यक्ति विभिन्न संस्कृतिमा सार्वभौमिक छन्: खुसी, रिस, अभिव्यक्ति, चिन्ता, घृणा र आश्चर्यको अभिव्यक्ति।

वयस्कों मा बच्चाहरु को भावनाहरु र स्वाभाविक रूप देखि भिन्नता छ। बच्चाहरू आनन्दित हुन सक्छन्, र प्रशंसा संग जोर देखि प्रशंसा गर्छन। त्यस्ता परिस्थितिहरूमा वयस्कहरू अधिक सुरक्षित छन्। वयस्कों मा ईर्ष्या र चिन्ता को अभिव्यक्ति बाह्य रूप देखि पारदर्शी पारित गर्न सक्छ, र बच्चाहरुमा यो भावनाहरु स्पष्ट हुन्छ।

भावनात्मक रूपमा प्रतिक्रिया गर्ने क्षमता पहिले देखि नै शिशु मा उपस्थित छ।

यो मानव विकासको प्रक्रियाको भाग हो। भावनाहरू "जैविक घडी" (दिमाग र त्यसका परिपक्वता) द्वारा नियमन गरिन्छ। वातावरण र विभिन्न समयमा यसको प्रभावले बालबालिकाको भावनात्मक विकासलाई परिवर्तन गर्न सक्छ।