आर्केटिटाइप एक व्यक्तिको एक विशिष्ट छवि हो

एक कलाकृति को केहि चीज छ जो छुनु हुँदैन, मा मापा छ, तर यो एक निश्चित वास्तविकता हो, एक कलाकृति एक व्यक्ति को एक विशिष्ट छवि हो जसले विभिन्न मान्छे को प्रतिनिधित्व मा एक नै गुण हो। कति पटक हामी महसुस गर्छौं कि हामी लगातार त्यहि परिस्थितिमा पुग्छौं, नयाँ सम्बन्ध पुरानो मानिसहरूको जस्तो हुन्छ, र हामी जादुई भएर हिँड्छौं र चक्रमा हिंड्छौं, फेरि फेरि एकैचोटि माथि बढ्छ। यो किन भइरहेको छ? कसले हाम्रो कार्यहरू गर्छ? मनोवैज्ञानिकहरू "दोष" को आर्किटेप। हामी भन्नेछौं: यो के हो? यसले हाम्रो जीवनलाई कसरी असर गर्छ? यस प्रभावको खतरा के हो? यसको यसको वा उनको फाइदा वा फाइदामा।
आर्टिटिटाइप एक फैशनेबल शब्द हो, एउटा ढाँचा जस्तै, म्याट्रिक्स। यद्यपि, मनोविज्ञानमा अझै पनि कुनै एक परिभाषा छैन। आर्किटेपिक्स को अवधारणा कार्ल जंग द्वारा पेश गरिएको थियो, मनोवैज्ञानिक को दोस्रो "पिता", मानव अवचेतन को अन्वेषण। उहाँले देख्नुभयो कि रोगीको दर्शनको वर्णन पुरातन पाण्डुलिपिबाट छविहरूसँग मेल खान्छ (यस पाठको मरीजलाई थाहा छैन)। त्यसोभए, त्यहि "चित्र" जुन मानसिक-बिरामी र पुरातन जादुगरहरूले वर्णन गरेका छन्, र कुन जंगले आर्चुपिप्स भनिन्छ, कहीं पनि अवस्थित छ? तर कहाँ

आर्किटेक्टिप - एक साधारण मानव छवि सबै हुन सक्छ। जंग "वैज्ञानिक प्रकार" को शुरुवात गर्यो, किनकि यी क्षेत्रहरु जहाँ मूल मानव चित्रहरु "विभिन्न" को विभिन्न जीवहरु लाई "जीवित" मानिन्छ, धर्म र संसार को स्थानहरु लाई भगवान र अस्तित्ववादी शक्तिहरु को मानवता को लागि पुरालेख को स्रोत को रूप मा सेवा को पहिचान को द्वारा समझाया जान सक्छ , वा तिनीहरूलाई शब्द "बेहोशको प्रतीक" बोलाउनुहोस् र सन्तानहरूलाई यसको "आवास" अध्ययन प्रदान गर्नुहोस्। बेहोशको आशीर्वादहरू धेरै रङ्गलीय हुन्छन् र पूर्णतया प्रकट भएको चेतना (सम्मोहन, ट्रान्स, नींद र वास्तविकता, दबाउ, शराब आदि जस्ता राज्यमा पूर्ण रूपमा प्रकट हुन्छन्)।
यी छविहरू संसारको मानव धारणामा निहित हुन्छन्, तिनीहरू मूल र सभ्य व्यक्तिको लागि विश्वव्यापी छन्, उनीहरूले मात्र विशेष गरी भिन्न हुन सक्छन्। उदाहरणका लागि, कुनै पनि राष्ट्रमा तपाईंले "दुष्ट शक्ति" (शैतान, आदि), "सिर्जनाकर्ता" (परमेश्वर), "दूत" (स्वर्ग, आत्मा, आदि), "दास", "आमा" "" शिक्षक, "आदि। र एक व्यक्ति सजिलै छवि आकृति टाइपको विशिष्ट विशेषताहरु सूचीबद्ध हुनेछ। सबैले आमाको आन्तरिक छवि छ, र सबैले भन्नेछन् कि मातृको हेरचाह गर्छ, माया गर्छ, सुरक्षा गर्छ, caresses, र सिकाउँछ र सजाय गर्दछ - कम देखि सानो (भले ही उनको आमाले फरक व्यवहार गरे पनि - अर्को व्यक्ति, क्रूर वा बेपत्ता, आमाको व्यवहार उल्लङ्घनको रूपमा बुझ्दछन्। मानदण्ड, एउटै आर्किटेपबाट विचलन)।

एक आर्क्टेटाइप र एक समझदार "प्रकार", "प्रकार" बीचको के हो ? उपसर्ग "आर्क" को अर्थ "माथि" त्यो छ, आर्कटिक टाइप र "सामान्य" प्रकार हो। केही संकेतहरू (पिउने, धुम्रपान, शपथ, गिलास धड्कन) को कुलतामा, हामी एक व्यक्तिलाई धम्कीको रूपमा वर्गीकृत गर्दछौं। एक कलाप्रकार एक प्रकारको भन्दा बढी सारणी हो जसले प्रतीक स्तरमा उच्च छ। दुर्व्यवहारको प्रकारलाई सारेर हामी "शैतान" को आर्ककोटमा "दुष्ट, विनाश, विद्रोह" को आर्ककोटाइपमा आउँछौं। त्यसकारण, त्यहाँ एउटै आर्क्टेटाइपको अवधारणाको भिन्नताहरू छन्। उदाहरणका लागि, एक शिक्षकको प्राविधिक प्रकार: यो एक बुद्धिमानी विकसित व्यक्तिको छवि हो जसले निश्चित रूपमा बुझेको छ: ज्ञान, जुन अहिलेसम्म उनीहरूको विद्यार्थीहरूमा उपलब्ध छैन। शिक्षकले यो ज्ञानलाई मन पराउँछन्, विद्यार्थीलाई केही अनुशासन र उहाँको श्रमको लागि भुक्तानीको सन्दर्भमा।

शिक्षक मूलतः त्यहि हो, तर उनीहरूको स्थिति केही फरक छ, शिक्षक र विद्यार्थी बीचको अंतर अझ ठूलो छ र, अरूको आदरले शिक्षकले आफ्नो इच्छा पालन गर्न इच्छुकता र इच्छाको कारण हो। वास्तवमा, सबै मानिसहरूले एउटै प्रेमको सपना देख्छन्, त्यस्ता मानहरूका लागि प्रयास गर्नुहोस्, आफ्ना छोराछोरीलाई समान रूपमा व्यवहार गर्नुहोस् र त्यहि कुरासँग डराउँछन्। यो - ठूलो र ठूलो, विशेष गरी - सबै कुरा धेरै, धेरै व्यक्ति, व्यक्तिको उमेरमा जीवनको संस्कृति र समय निर्भर गर्दछ।
प्रत्येक कलाकूट, बेहोशको अभिव्यक्तिको रूपमा, एक निश्चित शक्ति र आकर्षक कार्य छ। आर्किटेक्टिटले यसको ऊर्जालाई लाभ पुऱ्याउन सक्छ, तर यो पनि गर्न सक्दछ। मानौं एक व्यक्ति एक शिक्षकको छवि नजिक छ, त्यसपछि उसले कुनै पनि तरिकाले शिक्षकको आर्ककोटाइपसँग सम्झौता गर्नेछ: उनी एक असल शिक्षक हुन सक्छ: खराब, भारी शिक्षकलाई फ्याँकिरहेको छ; झूटो शिक्षक बन्नुहोस् मेरो सबै जीवन म शिक्षकको खोजी गर्दछु।
यही छ, यो आफैंसँग सम्बन्धित छैन, तर, एक जादूगर जस्तै, आर्टिस टाइप को प्राप्ति पछि पीछा गर्नेछ। आर्क्टेटाइपको शक्ति न केवल यसको ऊर्जा प्रभारमा छ, तर कैप्चरिंगमा - जहाँ व्यक्तिगत अन्त्य हुन्छ, र आर्क्टिपिटल सुरु हुन्छ - धेरै गाह्रो हुन्छ। हामी पुरा तरिकाले पुरातत्व देखि दूर तोड्न सक्दैनौं, तिनीहरू मानव जीवन को भाग हुन्। तिनीहरूसँग फिसिङ गर्दै एक व्यक्तिले उसको व्यक्तिगतता गुमाउँछ। सामूहिक रिक्त ठाउँहरूमा आफैलाई गुमाउन राज्यको भीडको मनोविज्ञानले राम्रो चित्रण गर्दछ। प्रशंसकहरू भीड एक विचार, एक भावना द्वारा कब्जा गरीन्छ, र यो सामान्य भावना यति बलियो छ कि यसले व्यक्तिगत, व्यक्तिगत व्यक्ति थोपाको लागि अलग हुन्छ। यसैले यो पुरालेख संग छ। एक व्यक्ति आफैले यति बलियो रूपमा एक आर्क्टेटाइप पहिचान गर्न सक्छ कि उसले आफैलाई थाहा छैन कि त्यो कहाँ छ वा आर्क्टेटाइप कहाँ छ। उदाहरणका लागि, जब भाइले चेचेनको "खराब" बहिनीलाई मार्छन् किनभने उनी परिवारलाई घृणा गर्थे, उनीहरूको "व्यक्तिगत जनजातिको योग्यता" को रूपमा "मानव जातिको योग्य सदस्य" दासको रूपमा कार्य गर्दछिन्, किनभने उहाँ यस प्रकारको " मान्छे "।
एक व्यक्ति महसुस गर्न सक्छ कि त्यो आर्ककोटाइपको नजिक छ, भन्नुहोस्, एक क्यान्सर, र यस्तो व्यक्ति एक राम्रो डाक्टर हुन सक्छ। तर, त्यहाँ जुनसुकै कुरा हो भने, उसले डाक्टर र कोसिस गर्ने प्रयास गर्नेछ, तपाईलाई बिरामी, बुबा, प्रेमी वा विजेता हुनु आवश्यक छ।