यो एक वैज्ञानिक नाम होइन वैध छ: यो नरम छ र त्यहि समयमा एक हाइपरिमेक्चर वा ढिलो बच्चाको विशेषता वर्णन गर्दछ। यी गुणहरू विशेष गरी 3 देखि 7 बर्षको उमेरमा पूर्वस्कूल उमेरमा उज्ज्वल हुन्छ। दुर्भाग्यवश, यस्तो बच्चाहरु को शिक्षा को कुनै तरीका छैन, न त उनको साथ आचरण को अलग नियमहरु। तर व्यर्थमा। आमाबाबु र शिक्षकहरूले उनीहरूको व्यवहार र परिस्थिति अनुसार तिनीहरूसँग व्यवहार गर्नुपर्दछ। त्यसोभए त्यसोभए "शस्टिक्रिका" बानी हुन्छ, त्यो एक गुस्सा छ, र "कछुए", त्यो सधैं सँधै हो। त्यसैले तिनीहरू बढ्छ, आफैलाई एक कमजोरी जटिल बनाउन, जबकि यस्तो व्यवहारमा उनीहरूको अपराध बिल्कुल छैन। यो उनको स्वभाव र चरित्र को एक विशिष्टता हो, र केवल पछिल्लो - शिक्षा। यो प्रत्येक प्रकारको बालबालिकाको क्यारेक्टर विस्तारमा विचार गर्न उपयोगी हुनेछ।
पहिले तपाईंलाई "साना केटीहरु" संग व्यवहार गर्न आवश्यक छ (यी हाइपरिमेक्कल बच्चाहरु)। तिनीहरू सबैसँग सजिलो छैन, विशेष गरी आमाबाबुका लागि: यस्ता बच्चाहरू अझै दोस्रोको लागि बस्न सक्दैनन्, उनीहरूलाई केही कुरामा रोक्न असम्भव छ, तिनीहरू समय र ठाउँमा ठीक गर्न गाह्रो हुन्छन्। यस्तो बच्चालाई हेर्दै, म यसलाई पछाडीको टुक्राको तुलना गर्न चाहन्छु, जसको वरिपरि आइपुगेको छ, उडान र आफैं आफैंलाई तोड्न चाहन्छु। यस व्यवहारका कारणहरू धेरै कारक हुन सक्छन्: साधारण तनाव र कार्बनिक मस्तिष्कको क्षति संग समाप्त हुन्छ।
आमाबाबुलाई मुख्य कुरा बुझ्न आवश्यक छ: यो केवल तिनीहरूको लागि गाह्रो छैन, बच्चाको लागि मात्र एक्लै आफ्नै हाइपरैक्टिविटीको सामना गर्न गाह्रो हुन्छ। मनोवैज्ञानिकहरूले हाइपरिफिक बच्चाहरूको समस्यासँग व्यवहार गर्थे, "शिकिकी" को आमाबाबुलाई व्यावहारिक सल्लाहको सम्पूर्ण प्रणाली विकास गरे। यहाँ मुख्यहरू छन्:
1. निरन्तर र निरन्तर हुनुहोस्;
2. सँधै शान्त र धीरज कुरा गर्ने प्रयास गर्नुहोस्;
3. तपाईंको जलन वा रिसबाट डर नगर्नुहोस्। यो सबै सामान्य छ, यदि यो राम्ररी अनुगमन गरिन्छ। यदि तपाईं वास्तवमा रिस उठाउनुहुन्छ भने, यसको मतलब छैन कि तपाईंले आफ्नो बेपरवाह बच्चाको लागि आफ्नो प्रेम गुमाउनु भएको छ। बस आफ्नो व्यवहार को तरिका अलग गर्न को लागि सिक्न को लागी, जो आफ्नो व्यक्तित्व देखि, तपाईंलाई चिन्ता छ। बच्चालाई भन्नुहोस्: "म तिमीलाई माया गर्छु। मैले यो मन परेन जब तपाईं आफ्नो खिलौना तोड्नु र कोठा वरपर फेंक गर्नुहुन्छ ";
4. निरन्तर निषेध र विरूद्धबाट जोगिन प्रयास गर्नुहोस् - "रोक्नुहोस्," "तपाईं हिम्मत नगर्नुहोला," "तपाईं" सक्नुहुन्न, "र त्यसमा;
5. सख्त शासन र दैनिक दिनहुँको साथ बच्चा प्रदान गर्न निश्चित हुनुहोस्। रचना गर्नुहोस् (बच्चासँग एकदम राम्रो) निद्रा, खाना, चक्र, खेल, वर्ग र साधारण गृहकार्यको विस्तृत विवरण। यस कार्यक्रमको अनुपालन गर्न प्रयास गर्नुहोस्, बाबाको इच्छा निरन्तर तिनबाट अलग रहन चाहियो तापनि। समयको दौडान, त्यो मापनमा प्रयोग गरिन्छ, जीवनको प्रणालीमा ल्याइनेछ।
6. बच्चा सबै खिलौने एकैचोटि नदिनुहोस्। एक वा दुई दिनुहोस् र उनीहरूलाई पर्याप्त खेल्न दिनुहोस्, त्यसपछि तपाइँ अर्कोलाई दिन सक्नुहुन्छ। यदि त्यो तालिकामा बस्न मिल्दैन भने, तालिकामा त्यहाँ कुनै पनि अनावश्यक हुनेछैन, किनकि हाइपरिमेक्टिव बच्चा आफैले यो गर्न सक्दैन जुन सबैले उसलाई बाधा पुर्याउँछ।
7. तपाईंको बच्चाको बढि उत्तेजनालाई दिइयो, यो सुनिश्चित गर्न प्रयास गर्नुहोस् कि एक समयमा 2-3 भन्दा बढी बच्चाहरू खेलमा भाग लिन सक्दैनन्।
यो आवश्यक छ कि हाइपरिर्मिक बच्चाको खेल शस्त्रागारमा फरक डिजाइनरहरू, पहेलोहरू, साधारण बोर्ड गेमहरू छन्। चिन्ता नगर्नुहोस् कि बच्चाले तुरुन्तै लामो समयसम्म उनीहरूलाई बस्न सकेन। धैर्य राख्नुहोस् र कहिलेकाँही मात्र बिरुद्धमा प्ले गर्नुहोस्, तर, उदाहरणका लागि, शतरंजमा। त्यसपछि अन्ततः उहाँले लामो समयसम्म आफैं खेल खेल्न सिकाउनुहुनेछ। हामी प्रायः शक्तिशाली प्रोत्साहनको शक्तिलाई कम गर्छौं - बच्चासँग खेल गर्न आमाबाबुको सहमति। तर वास्तवमा यो फुटबलको बारेमा बिर्सन तयार हुनेछ, र सडकको वरिपर चलिरहेको छ, र मूडको बारेमा। विशेषज्ञहरूले तर्क गर्छन् कि, उचित शिक्षाको साथ, बाह्र बर्षसम्म हाइपरैक्टिव बच्चा एकदम सामान्य किशोरीमा बढ्छ।
अब थोडा सा "कछुए" को बारे मा। तिनीहरूका बारेमा, विशेषज्ञहरूले यसो भनेनन्, किनकि निश्चित उमेर, ढिलो छोराछोरी, नियमको रूपमा, आमाबाबुलाई परेशान नगर्नुहोस्। तिनीहरू उमेरका लागि सबै चीजहरू लेख्छन्: उनी भन्छन्, यो अझै सानो छ, यो बढ्दै जान्छ, कसरी यो छिटो गर्न सिक्नुहोस्। यसबाहेक, "कछुए", यो एक अलग, धेरै विशेष प्रकारको पात्र बच्चा हो, जसमा बालबालिकाको सबैभन्दा पुरानो वर्षमा गम्भीर सुधार - रोगी र रोजगारीको आवश्यकता पर्दछ। विशेषगरि यी बच्चाहरु को कमजोरी रोकिएको छ जब स्कूलमा, बालबालिकामा, साथीहरूको पृष्ठभूमिको विरुद्ध, निश्चित नियम र खेलहरू। विशेषज्ञहरूले विश्वास गर्छन् कि यी प्रकारका क्यारेक्टर मात्र नचिनेको दु: खको रूपमा बनाउँछ, तर प्रायः उदारवादी र अत्यन्त ऊर्जावान मासुको शिक्षामा पनि कुरकुरा पनि हुन्छ। त्यसोभए हामी के आमाबाबुले हाम्रो "कछुए" मदत गर्न सक्छौं?
पहिले नै चार वर्षको उमेरमा, तपाईलाई बच्चा परिचय गराउन आवश्यक छ, कुन घडी र कुन समयको लागि। त्यसैले तपाईं समयको धारणाको आधार बनाउनुहुनेछ। बच्चा एक घण्टा, आधा घण्टामा के गर्न सकिन्छ र गर्न सकिँदैन भनेर बुझ्न सिक्नु हुनेछ। यो समानांतर धेरै फरक गन्गालसहरूमा खरीद गर्न राम्रो छ। र प्रायः तिनीहरूलाई प्रयोग गर्दछ - हिड्नको लागि ड्रेसिंग गर्दा, खाना खाने वा भान्सा उठाउने बेला। सधैं प्रत्येक विशेष परिस्थितिमा बच्चालाई प्रोत्साहन दिनुहोस्: "हेर, आज तपाईले पहिले नै दस मिनेटको लागि लुगा लगाउनुभयो, तैपनि सबै बालुवा पर्याप्त सुत्न सकेनन्! "त्यसपछि अर्को पटक बच्चाले उनको निचोड कार्यलाई वास्तविक समयमा साथ सहन थाले। बच्चाहरु र वयस्कों को बीच प्रतिस्पर्धा को एक महान विविधता पनि विषय देखि लाभ: जो चाँडै। निस्सन्देह, वयस्कों लाई थोडा मा दिनु पर्छ, तर बच्चाहरु को जीत को लागि आफ्नो भाग को प्रशंसा प्राप्त हुनेछ, को लागि पहिलो र सबै भन्दा तेज हुन को अवसर को लागि। बच्चाहरु - "कछुए" विशेष गरी तिनीहरूका साथीहरुसँग साइकल घुमाउने वा फुटबल खेल्नका लागि फरक फरक संवेदनशील हुन्छन्। उनीहरूको दुर्व्यवहारको कारण, आकस्मिक खेलहरू मनपर्छ। यसकारण तिनीहरू पहिले नै 5-6 वर्ष पुरानो पढ्न र लेख्न राम्रो छन्। तर समस्या यो हो कि तिनीहरूका विचारहरू आन्दोलनका अगाडि छन्। यसले बच्चालाई कसरी कार्य गर्न जान्छ, विद्यालयमा समस्याहरू सिर्जना गर्दछ, तर शारीरिक रूपमा यसलाई गर्ने प्रबन्ध गर्दैन।
तपाईं देख्न सक्नु हुन्छ, आमाबाबुले "साना केटीहरू" र "कछुए" लाई सहयोग गर्न निकै सक्षम छन्। उनीहरूलाई बेकारमा बोल्नु हुँदैन, तर यी प्रकारका बच्चाहरूलाई बुझ्न प्रयास गर्नुहोस्। अनुकूलन स्थितिहरू सिर्जना गर्नुहोस् ताकि तिनीहरू उनीहरूको स्वभाव र चरित्रको अभावको क्षतिपूर्ति गर्न सक्दछन्।