के मलाई एक शिशु को पछाडि को आवश्यकता छ?

भर्खरै सम्म, बिना अपवाद सबै जन्मेका बच्चाहरु लाई बिगार्दै। तर अहिले केही विशेषज्ञहरूले विश्वास गर्छन् कि नवजात शिशुहरूलाई तुरुन्तै लुगा लगाएर एक भित्तामा लुगा लगाइदिनु पर्दछ। त्यसोभए, के यो एक शिशु को लागी जरूरी छ?

यो प्रश्नको जवाफ पाउनको लागी, हामी बच्चालाई आमाको पेटमा अझै पनि समयमा बदल्न आवश्यक छ। हामी सबै जान्दछ कि बच्चा भित्र पनि सुन्नुहुन्छ, महसुस गर्छ र हेर्छ, त्यसोभए जन्म भन्दा पहिले उसले उहाँ वरपर संसारको आफ्नै आफ्नै मनोवृत्ति बनाउँछ। बच्चाको मुख्य र धेरै पहिलो संवेदना स्पर्श हुन्छ। लगभग 16-20 हप्ताको अवधिमा एनीनोटिक द्राइमा फल "hovers" र लगभग uterus को पर्खालहरू प्रभावित गर्दैन। समय संग, बच्चा बढ्छ, र गर्भाशय पहिले देखि नै उनको लागि हानिकारक हुन्छ। जब बच्चा आफ्नो पर्खालहरू विरुद्ध जान्छ, उसको शरीर र रूपको बारेमा पहिलो जानकारी छ। धीरे - धीरे भ्रूण बढ्छ र लगभग 34 हप्ता सम्म सबै इन्टर्राब्रिनाइन स्पेस को उपयोग गर्दछ। यसैले, बच्चाले स्पर्श र टिकाऊ संवेदनाहरू विकास गर्दछ, जसको माध्यमले उनी आफ्नो शरीरको प्रकारको विचार बनाउँछन्। गर्भावस्थाको अन्त्यमा बालिका पहिल्यै आफ्नै बारेमा आफ्नै अनुभव र विचारहरू छन्, एक गुब्बारेको रूपमा, र अधिक स्पष्ट, ovoid (ovoid फारम)।

यो उल्लेखनीय छ कि बच्चा सीमित सीमितता र जबरजस्ती शरीरको रूपमा असुविधा महसुस गर्दैन। बरु, भ्रूण विकासको अन्तिम चरणहरूमा, एउटा सानो ठाउँ र एक निश्चित मुद्राको आदत देखिन्छ। कल्याक मा ढोका, आफ्नो छाती मा हैंडल पार गरे र उनको खुट्टा pinched, बच्चा सहज छ र सुरक्षित।

अन्तमा, बच्चा जन्मेको छ, बच्चा जन्मेको छ र उसले के देख्छ? सम्पूर्ण वातावरण तुरुन्तै परिवर्तन भयो: तंगताको सट्टा, एक विशाल ठाउँ, र अन्धकारलाई उज्ज्वल प्रकाश द्वारा बदलियो। यो सबै कारण मा बेवकूफ हुन्छ। सबै पछि, यदि तपाईं कल्पना गर्नुहुन्छ कि तपाईंले केहि हप्ता महिनामा एक छेउमा बक्समा राख्नुभयो, र त्यसपछि तपाई एक उज्ज्वल धूप दिन सडकमा टहल गर्न तान्नुभयो, तपाई के महसुस गर्नुहुन्छ? प्रायः सम्भव छ, भावनाहरू सुखद हुँदैनन्: बाहिर निस्कने असक्षमता, लाइट अन्धा - यो सबैले मात्र दुख र शोक ल्याउन सक्छ। नयाँ जन्मेको बच्चा लगभग एकैचोटि महसुस गर्छ, त्यसैले उसले परिवर्तनहरूमा प्रयोग गर्न आवश्यक छ।

सान्त्वनाको भावनाले बच्चालाई छोड्दैन भनेर यो सुनिश्चित गर्न, ताकि केवल सकारात्मक भावनाहरू संसारको सम्बन्धमा रहनेछ, यसले उसलाई शरीरको आकारको अर्थ दिन आवश्यक छ। डायपरले यस विषयमा मद्दत गर्नेछ, जस्तै केहि पनि छैन। जब बच्चा पुछिएको छ, उसले सुरक्षा र शान्तिको हराएको भावना पाउनेछ। सबै पछि, त्यो यो स्थितिमा थियो कि त्यो पछिल्लो केहि महिना मा हुन थाल्छ। निस्सन्देह, हाम्रो दाजुभाइ नवजात शिशुहरूको सबै अनुभवहरूको बारे जान्दथे, र डायपर एक संसारबाट अर्को शिशुको नरम संक्रमणको लागि एक माध्यमको रूपमा आविष्कार गरिएको थियो।

त्यस समयदेखि, धेरै चीजहरू परिवर्तन भएका छन् तर बच्चा जन्मेका छन्, र यसैले डायपर पनि उद्देश्य प्रयोगको पालना गर्छन्। यसले बच्चाको विकासलाई कुनै पनि तरिकामा सीमित गर्दैन, तर यसको विपरीत बिरुद्ध अवस्थामा परिवर्तनलाई शान्त रहन मदत गर्नेछ। पहिलो, बच्चाहरु लाई पछाडी को लागी जल्द नै कम हुन्छ र सामान्य आकार को लाग््छ। केहि दिन पछि, बच्चाहरु को बाहिर खींचने र कलम चूसने को कोशिश गर्छन। बच्चा utero मा जीवन को एक पूरी तस्वीर फिर्ता गर्न को लागि कोशिश गर्दछ, अर्थात् त्यहाँ 16 औं हप्ता देखि उनले आफ्नो मुट्ठी या औंला बेकार। यसैले, कसैले डायपरबाट फिर्ता ल्याउने इच्छाको रूपमा यो आत्मीयता लिनु हुँदैन। लगभग 2-3 हप्ता पछि, बच्चा वरपर संसारमा चासो लिन थाल्दछ: वरपरको वातावरण, मान्छे र अन्य वस्तुहरु जुन आँखामा छिटो छ, को जांच गर्न। यस अवधिको समयमा, बच्चाले अब डायपरमा ह्यान्डल लपेटो हुँदैन।

गम्भीर गर्भधारणको अवस्थामा, धेरै जना बच्चाहरूले गम्भीर आघात अनुभव गर्छन्। अक्सर तिनीहरू लामो समयसम्म उनीहरूको वरपर संसारमा प्रयोग गर्न सक्दैनन्। यस्ता बच्चाहरूले डायपरमा र दुई महिना सम्म सुत्न सक्ने इच्छा हुन सक्छ। यसकारण, बच्चालाई शान्त भएर नयाँ संसार स्वीकार गर्न र यो परिचित हुन दिनुहोस्। त्यस्ता परिस्थितिहरूमा यो चीजहरू भाग्न राम्रो हुँदैन, यसले धेरै लाभ उठाउनेछ।

त्यसैले बच्चालाई डेलिभर गर्न डराउनु नपराएसम्म उसले आफैलाई डायपरबाट बाहिर जान्छ। त्यसैले धीरे-धीरे र शान्त भएर बच्चालाई नयाँ जीवनको प्रयोगमा ल्याइनेछ।